Bağışçılarla Söyleşiler

HÜSEYİN KAZIM ERTÜRK

Ben Hüseyin Kazım ERTÜRK, doğma büyüme ve yaşım itibari ile de gerçek anlamda İSTANBUL’luyum. PTT emeklisi bir devlet memuru olarak Silahlı Kuvvetlerimize bağış yapmış olmaktan son derece mutlu ve huzurluyum. Bunun da aslında somut bazı nedenleri vardır. Birinci neden, ben gençliğimde subay olmayı çok arzu ediyordum, ancak sadece bir gözümdeki hafif görme kusuru nedeni ile bu hayalimi maalesef gerçekleştiremedim ve bu arzu, içimde yanan bir ateş olarak kaldı. Bundan çok daha önemli olan diğer neden ise son yıllarda bölgemizde ve komşularımızda meydana gelen olaylardır. Ordusu güçlü ve kudretli olmayan bir ülkenin bu coğrafyada geleceği olamayacağı gerçeği beni bu bağışı yapmaya adeta zorlamıştır. Ayrıca vefat eden benim durumumdaki bazı arkadaşlarımın geride bıraktığı servetleri, mülkleri hiç yüzünü görmediği uzak akrabaları tarafından hiçbir amaca hizmet etmeden talan edilmektedir. Son olarak şu hususu özellikle söylemeden geçmek istemiyorum. Vakıf çalışanlarının samimi ve içten tutum ve davranışları da benim bu bağışı yapıp yapmamadaki tereddütlerimi gidererek bu konuda karar vermemi kolaylaştırmıştır. Şimdi emekliliğimi daha büyük huzur ve gönül rahatlığı ile geçirdiğimi de samimi olarak sizinle paylaşmak istedim.