Bağışçılarla Söyleşiler

MÜRÜVVET YAPRAK

Ben Mürüvvet YAPRAK, 74 yaşındayım. 94 yaşında olan annemle birlikte memleketim Cide/KASTAMONU’da yaşamaktayım. Hayatımda büyük zorluklarla karşılaştım ancak, hiçbir zaman yılmadım ve şu anda neyim varsa kendi dişim ve tırnağımla elde ettim. Bu durumumdan dolayı da çok memnunum.

Hayat mücadelesine çocuk denecek yaşta başladım. Okulu bitirince yalnız başına kendi imkanlarımla memleketimden ayrılarak İstanbul’a gittim. Mustafa Nevzat İlaç Fabrikasında 7 yıl, tekstil sektöründe 3 yıl olmak üzere değişik yerlerde çalışarak yaşam mücadelemi sürdürdüm.

Kıt kanaat kazandıklarımla memleketim Cide’de 2 ev aldım. Evlerimi hayır kurumlarına bağışlamak istedim. İncelemelerim neticesinde benim inandığım değerlere göre bağış kararını vererek Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı’nı seçtim.

Atatürk’ün bu güzel ülkemizi bize emanet ettiğini, istiklal savaşında olduğu gibi düşmanın ne zaman ne yapacağının belli olmadığı, ülkemizin güçlü ve güvende olması için ordumuzun çok güçlü olması gerektiği, bu gibi düşüncelerim neticesinde evlerimi, bütün imkanları ve gayreti ile ordumuzun güçlenmesi için çalışan Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı’na bağışlamaya karar verdim. Yaptığım bağıştan dolayı son derece mutlu ve huzurluyum.

Çocuğum yok, olsaydı dahi evlerimi yine bağışlardım. Çünkü hayatımda ne elde ettiysem kendim kazanarak elde ettim. Onların da kendilerinin kazanarak bir şeyler elde etmesini isterdim. Şu yaşımda dahi askere almak isterlerse seve seve gitmek isterim. Hiç bir şey yapamazsam dahi en azından patates soyarak ülkeme faydalı olmaya çalışırdım.

Bu ülke olmazsa bizde olmayız, Allah ordumuzu güçlü kılsın ve başımızdan eksik etmesin.